Menu
 

Topic:

anorexia

Jarofe  schreef op: 17-06-2017 18:24:51
Mijn man wuifde lang mijn zorgen weg onder het mom van jij maak je altijd zo druk en doet zo stresserig.

Voor de meivakantie kregen we van een vriendin van onze dochter berichten waar wij toch wel van schrokken.
De volgende dag zijn we naar de huisarts gegaan en kwamen thuis met een verwijzing voor een diëtiste en een psycholoog.

Eigenlijk heb je als ouder ergens de hoop dat het geen anorexia is, maar zowel de huisarts ( waar we maandelijks langskomen nu) en de psychologe hebben gezegd dat ze toch wel denken aan anorexia.
Van de week het eerste gesprek gehad met de psycholoog over 2 weken moeten wij weer terugkomen.
We worden gelukkig overal wel serieus genomen daar zijn we heel blij om.

Onze dochter is echt heel veel afgevallen ziet er zo ontzettend mager uit, ook de omgeving gaat het opvallen en schrikken ervan.
Ik zie mijn meisje ongelukkig, een meisje die echt werkelijk waar alles perfect wil doen.
Ze maakt zich echt over alles zorgen over school ( en terwijl ze echt hele mooie cijfers heeft), maar een onvoldoende halen kan in haar ogen niet dat moet perfect.
Het eten moet perfect, het moet zo gezond mogelijk zijn.
Het eten is inmiddels zo beladen hier, alles heb je er voor over als zij maar eet.
De meest dure dingen schaf ik met liefde voor haar aan.
Ze zegt dat ze haar eten er niet uit kotst, ik heb dit ook meerdere malen gecheckt en toch  ben ik er bang voor.
Het erge is dat je ze zo graag wil geloven, maar het niet kan.
Ze zegt rustig tegen mij als ik uit mijn werk kom dat ze net gegeten heeft, dan kom ik er s'avond achter dat ze gelogen heeft.


Haar gewicht blijft nu stabiel laag, maar elke keer het wegen dan weer bij de diëtiste, kinderarts of huisarts zelfs ik zie er ontzettend tegenop bang dat ze is afgevallen.

Misschien zijn hier moeders die hier helaas ook ervaring mee hebben?

 
Quote
Navigatie
RE: anorexia
Minou  schreef op: 17-06-2017 19:12:21
Geen ervaring, maar een gevoel.

Jouw meisje is een enorme perfectionist en heeft blijkbaar een tegenslag gehad waar ze niet mee om kan gaan qua gevoel. Wat ze wel kan is lijnen en daar is ze enorm goed in.

Sowieso moet zij zelf het besef gaan krijgen dat het de verkeerde kant op kan gaan en dat heeft tijd nodig en gelukkig worden jullie serieus genomen, het is zo nodig.

Braken doet ze echt wel denk ik..misschien verbloemt ze het onder het mom dat ze gaat douchen..scheelt qua geluid. En slikt ze laxeerpillen?

 
Quote
RE: anorexia
M.m.  schreef op: 17-06-2017 20:03:47
Braken hoeft inderdaad niet. Er zijn verschillende vormen van anorexia, met en zonder braken.

Wat ontzettend lastig. Anorexia is altijd een uiting van een onderliggend 'probleem'. Een laag zelfbeeld, perfectionisme, een trauma, etc. 

Zorg ervoor dat je zo snel mogelijk echt gespecialiseerde begeleiding krijgt. Waar niet alleen aan het 'eten' wordt gewerkt, maar vooral aan het onderliggende probleem. Wat dat in het geval van je dochter ook moge zijn. 

En heel veel sterkte voor jou en je partner. Het is zwaar, voor het gehele gezin. Je staat erbij en kijkt ernaar. Zo moeilijk om hier mee om te gaan.
 
Quote
RE: anorexia
Jarofe  schreef op: 17-06-2017 20:27:27
Minou ze is zeker een perfectionist.
Ze heeft heel erg getobt met dyslexie en ze heeft ADHD daar wordt ze best door beperkt en dat terwijl ze een hoog iq heeft, dit kan best heel frustrerend voor haar werken.
Ik laat haar dagelijks merken dat ik van haar houd en dat ik trots ben op haar en dan om wie ze is, niet om die stomme cijfers.
De avond voor een repetitie/ so zijn pittig zij kan niet slapen door de stress omdat ze bang is dat ze het niet snapt en vervolgens komt ze thuis met een ruime 8, zo sneu voor haar.
Zou zo fijn zijn als ze zich minder druk hierom kan maken en gewoon een 6/7 heeft of gewoon een keer een onvoldoende.
Ik zeg dit dan ook tegen haar als zij er helemaal doorheen zit en bang is voor een onvoldoende, dan zeg ik nou in het ergste geval haal je een 1 en dan? Wij blijven net zoveel van jou houden.

M.M De psycholoog ging in gesprek met de kinderarts en wilde haar doorverwijzen naar een ziekenhuis die een speciaal kinderpoli heeft voor eetstoornissen/ kinderpsychiatrie.
Ze is ook depressief, afspreken met vriendinnen doet ze bijna niet meer,ze sluit zich af van leeftijdsgenoten die ze eigenlijk ook kinderachtig vindt.

Ik hoop zo hard dat ze snel op de juiste plek terecht komt.
Inderdaad ze heeft het psychisch zo moeilijk, over het eten heeft ze de "controle".
En als ouder voel je je schuldig, waar heb ik het fout gedaan?
Soms kan ik er ook niet altijd even tegen dan ben ik minder geduldig, en daarna voel je je zo schuldig en hoop ik dat ze geloofd dat ik echt van haar houd.

Over 3 weken heeft ze vakantie en dan hoop ik dat ze echt even helemaal tot rust kan komen.

Voor ons gezin is het zwaar, nu moet ik zeggen dat haar zusjes zo lief voor haar zijn.
Ze hangt echt helemaal aan haar zussen, slaapt nu zelfs op de kamer van haar zus, dat werkt nu voor haar en geeft haar ergens rust.

 
Quote
RE: anorexia
Mrtj  schreef op: 17-06-2017 20:30:35
Oei, anorexia. Heel heftig voor haar, maar ook zeker heel heftig voor jullie. Hopelijk zitten jullie bij een psycholoog die gespecialiseerd is in de behandeling van (kinderen met) een eetstoornis. Als het goed is, worden jullie als ouders hier veel bij ingeschakeld. Hang in there!
 
Quote
RE: anorexia
Mrtj  schreef op: 17-06-2017 20:32:06
Jarofe in welk deel van het land zoeken jullie naar hulp?
 
Quote
RE: anorexia
Bianca   schreef op: 17-06-2017 20:36:14
lieverd , wij hebben er over geproken ,ken je hele verhaal. maar wat al iemand hier vroeg ben ik toen ook vergeten te vragn . slikt ze geen laxeermiddelen.. weet je dat zeker. kijk haar tas eens na anders.
weet het ook niet ken je meisje goed en is een heerlijk kind.. zit moet echt goed begeleid worden. xx

 
Quote
RE: anorexia
Chloe  schreef op: 17-06-2017 22:54:54
Wil je alleen maar heel veel sterkte wensen, hoop dat jullie gauw de juiste hulp
vinden.
 
Quote
RE: anorexia
Jarofe  schreef op: 18-06-2017 06:02:13
We wonen in Zuid-Holland.

Ik denk niet dat ze laxeermiddelen gebruikt, misschien is het wel hoop.

Gisteravond even gezellig gelachen met elkaar op de bank en even gekletst.
Zulke momenten ben  je dan weer heel blij.

De psycholoog haar advies is om haar door te sturen naar het Erasmus MC, hier al op gegoogled zie dat ze daar expertise hebben in psychiatrische hulpverlening voor kinderen.

Bedankt allemaal.
Heb zo getwijfeld met dit topic en uiteindelijk toch weer spijt van het plaatsen nadat ik op de knop verzenden had gedrukt.
 
Quote
RE: anorexia
Myself  schreef op: 18-06-2017 07:02:25
Ik kom je even knuffelen , lijkt me zo zwaar om mee te maken.
 
Quote
RE: anorexia
Chantal  schreef op: 18-06-2017 08:36:36
hey topper vzn een mamma..
je mag trots zijn op jezelf.
je bent zo een liefhebbende mamma die alles voor haar kin doet.
ik denk dat jullie de goede weg zijn in geslagen en het is heel goed dat jullie serieus genomen worden en er direct goede hulpverlening ol gang komt.
ook ik dacht aan laxeertabletten. Ze zijn een kei in dingen verstoppen en verbergen.
hoe oud is je dochter, en hoe staat zij zelf hiertegenover.
ziet ze in dat ze hulp nodig heeft?
 Een dochter van een vriend van ons had/ heeft ook anorexia.
ze heeft opgenomen gezeten en ook in het ziekenhuis gelegen met een sonde omdat haar gewicht zo laag was dat ze in elkaar zakte.
ik kan je onmacht heel goed begrijpen.
ik zit ook in een situatie waarin je het gevoel hebt dat er geen einde komt.
mijn dochter( net 15) is jarenlang gepest geworden en nooit heeft ze er iets van gezegd en wij als ouders hebben er nooit iets van gemerkt.
dat vond ik het ergste dat wij het nooit gemerkt hebben
in oktober zag ze het niet meer zitten en kregen we een afscheidsbriefje te zien.
nou dat staat ook je wereld op zijn kop.
ze is nu ook onder behandeling bij een psycholoog.
het vreet aan je als ouder daarom ook even deze vraag.
heb jij mensen waar je je ei kwijt kunt want ook jij zult ongetwijfelt met veel vragen en angsten rondlopen.
je dochter zal ook wel psychologische hulp nodig hebben omdat haar zelfbeeld moet veranderen.
mijn Dochter voelt zich dik en voelt zich er erg ongemakkelijk door.
wil perse lijnen wat we ook geprobeerd hebben door onder begeleidng te gaan sporten.
helaas met geen resultaat.we  denken dat de homonen nu opspelen en dst ze gewoon niet kan afvallen op het moment.
ik voel met je mee
jullie zijn de goede weg ingeslagen.xxxxx






























 
Quote
RE: anorexia
Mrtj  schreef op: 18-06-2017 09:06:11
Met die jonge meiden wil je graag gedegen specialistische hulp. VOor Zuid-Holland is dat de Ursula: https://www.rivierduinen.nl/eetstoornissen/jonger-dan-18-jaar/algemeen
Ze zullen wel een wachtlijst hebben (helaas), dan kan je meisje in de tussentijd door haar huidige psycholoog begeleid worden).
Nogmaals
 
Quote
RE: anorexia
Mrtj  schreef op: 18-06-2017 09:07:09
 
Quote
RE: anorexia
K  schreef op: 18-06-2017 09:18:33
Voor zover ik weet is Ursula in Leiden ook heel goed wat betreft hulpverlening bij eetstoornissen. 

Heel veel sterkte met je dochter en jullie als gezin...
 
Quote
RE: anorexia
K  schreef op: 18-06-2017 09:20:06
@ mrtj zelfde gedachte.....
 
Quote
RE: anorexia
Kees  schreef op: 18-06-2017 09:56:00
geen ervaring maar een hele dikke knuffel voor jou.

heel knap juist dat je deelt hier. soms zijn je zorgen te groot en niks is fijner dan hier even spuien en je hart luchten!
blijf dat vooral doen

wens jullie sterkte
 
Quote
RE: anorexia
Anoniem  schreef op: 18-06-2017 09:57:40
Heel veel sterkte in deze zware tijd en nee het ligt niet aan jou 

GedeelItelijk herken ik je verhaal, mijn dochter heeft de diagnose ASS, in combinatie met een eetprobleem. 
Dat schijnt een combi te zijn die ook nogal eens voorkomt.
In oktober vorig jaar was ze zo dun dat ik naar de huisarts ben gegaan en daarna door naar de kinderarts. Die zei direct dat ze niet meer naar school mocht, ze moest echt absolute rust houden en zo is nog een net een opname afgewend.
Ze heeft sinds begin dit jaar deeltijdbehandeling bij de ggz en dat vind ze erg fijn, lotgenoten ontmoeten.
Sinds een maand gaat ze weer naar school, maar het is een lange weg, lichamelijk en geestelijk bij te komen.
Ook het begrip in de omgeving vond ik ver te zoeken.
 
Quote
RE: anorexia
Bepje  schreef op: 18-06-2017 16:17:20
  wat naar en onzeker allemaal. Dit zijn moeilijke dingen, heel veel sterkte !
 
Quote
RE: anorexia
Sammy  schreef op: 18-06-2017 17:05:40
Ik heb geen ervaring betreft anorexia, maar wil je wel enorm veel sterkte toewensen!
 
Quote
RE: anorexia
Jarofe  schreef op: 18-06-2017 19:56:15
wat een hele lieve berichtjes.

Mrtj gelijk op gegoogled, nooit van gehoord ga dit met de psycholoog bespreken.

Chantal wat ontzettend heftig, wat doet het pijn om zo'n briefje te lezen.
Krijgt jouw dochter nu goede hulp?
Ook heel veel sterkte.

Aoniem ook veel sterkte met jouw dochter en wat fijn om te lezen dat ze de hulp die ze krijgt fijn vindt.

Mijn dochter ontkent dat ze een eetstoornis heeft, ze is gewoon misselijk en daarom heeft ze geen trek of eet ze niet.
Ja zegt ze "jij eet ook niet als je misselijk bent".
Maar ze is dagelijks misselijk ze moet er helaas doorheen eten, hoe moeilijk ook.


Mijn familie heb ik afgelopen week ingelicht, we wonen niet echt in de buurt maar komende zaterdag hebben we een familie dag.
Ik wil niet dat iedereen op mijn dochter gaat zitten letten of ze wel of niet eet en melden dat ze er slecht uit ziet en zo dun ziet hoeft ook niet, dat weet ze zelf ook ze hoort niet anders.
Voor haar moet die dag ontspannen zijn, ik neem dingen mee waarvan ik weet dat zij ze lekker vindt.
Ik heb lieve vriendinnen die ervan afweten en niet oordelen of doen, daar ben ik blij mee.

Vandaag gewerkt, heerlijk geeft afleiding, maar dan kom je thuis en voelt ze zich echt rot.
Tref ze huilend op de bank aan ( bij haar vader uit ze zich niet zo), ze voelt zich zo rot en wil niet eten want ze is zo misselijk.
Even geknuffeld gezegd dat die stomme rotdagen erbij horen, dat we samen die rotdagen gaan verslaan.
Er zijn dagen dat het goed gaat maar ook dagen dat ze echt zo in een dip zit, zoals vandaag.
Uieindelijk heeft ze wel gegeten en zelfs mee dan mij omdat ik me met dit warme weer nou ook niet helemaal top voelt.

Onze oudste vraagt nu veel aandacht voel me naar die anderen ook weer zo tekort doen.
Probeer ook hun hun aandacht en momenten te geven, maar helaas ontkom ik er niet aan dat onze oudste op dit moment de meeste aandacht krijgt.
Ik heb dit naar hun uitgelegd en ze zijn lieverds ze snappen het.
Ook mijn andere dochters zien dat ze heel mager is en hebben door dat ze inmiddels lichter in gewicht is dan hun.
Toch maar even heel goed duidelijk gemaakt naar mijn 12 jarige dat zij een normaal en gezond gewicht heeft en haar zus op dit moment niet.
O voor degen die het vroegen het gaat om een meisje van bijna 15 jaar.

 
Quote
Navigatie


Reageren op anorexia
Naam
Bericht